من در انتخابات رياست جمهوری همان گونه که پيشتر هم اعلام کرده بودم به مهندس ميرحسين موسوی رای دادم. برای رای دادنم هم دلايل فراوانی داشتم. چه آن که هم دوران خاطره انگيز نخست وزيری ايشان برايم شيرين بود و معتقد بودم و هستم که او در اين برهه زمانی نيز می توانست ناجی وضعيت نابسامان اقتصادی کشور باشد و در عرصه های فرهنگی، اجتماعی و سياسی نيز گام های مفيدی برای جمهوری اسلامی ايران بردارد. چه آن که فعاليت چهار سال اخير دولت کنونی و به ويژه شخص رييس جمهور فعلی را ديده بودم و حتی ادبيات کلامی او نيز برايم زجرآور بوده است. چه آن که پيش از آن در شهرداری تهران شيوه ها و منش های مديريتی شان را از نزديک تجربه کرده بودم.

هنوز هم بر اين باورم که بهترين انتخاب برای ايران ميرحسين موسوی بود و از اين باورم دست برنمی دارم. حتی دو نفر کانديدای ديگر هم می توانستند اولويت های من برای انتخاب باشند. اما رييس جمهور فعلی را به هيچ وجه برنمی تابم.

نتيجه انتخابات هم برای من همان قدر غير قابل باور بود که برای سه ميليون جمعيتی که بيست و پنجم خرداد از ميدان انقلاب تا آزادی تجمع کردند و خواستار بازنگری در شمارش و يا حتی ابطال انتخابات بودند.

کسانی که ده روز گذشته تهران را ديده باشند حق می دهند که تهران روزهای خوبی را پشت سر نگذاشته است. اگرچه خودم امکان حضور و يا اعتقاد به حضور در تجمع ها را نداشتم و ندارم اما معتقدم انجام يکی دو راهپيمايی و تجمع ميليونی برای صيانت از آراء در چند روز گذشته يکی از جلوه های زيبای دموکراسی در جمهوری اسلامی بود و به لحاظ استراتژيک يک فرصت طلايی برای نظام؛ که متاسفانه با همراهی نکردن مسوولان وزارت کشور و دولت به عنوان يک تهديد قلمداد شد. ضمن اين که پيام های بسياری را برای مسوولان نظام با خود داشت.

تاريخ سی ساله انقلاب، شاهد برگزاری انتخابات زيادی بوده است که برنده ها و بازنده های زيادی داشته اند. همواره ديده ايم آن ها که در انتخاباتی بازنده می شدند در انتخابات بعد پيروز می شدند و دوباره اين دور و تسلسل تکرار شده است. مطمئناً اين انتخابات، آخرين انتخابات ايران نخواهد بود و اين مجال همچنان برای حضور فراهم است. 

شورای نگهبان روز چهارشنبه 3/4/88 نظر نهايی خود را در مورد شکايت های نامزدها اعلام می کند. پيش بينی نظرات شورای نگهبان کار دشواری نيست. طی چند روز گذشته هم به مرور بخش هايی از نظرات خود را اعلام کرده اند و در اين روز مهر تاييد نهايی انتخابات را خواهند زد. آن چه مهم است رفتارهای پس از انتخابات است. اغتشاشات اخير نشان داد هيچ کس در درون نظام و کشور از اين اغتشاشات سود نمی برد چه بسا هزينه های سنگينی بر همه وارد می کند و وضع از اين هم بدتر خواهد شد.

نگاهی به تاريخ صدر اسلام به ما می گويد که اگر نظام اسلامی در معرض خطر بود و بين حق خود و ادامه حيات نظام امکان انتخاب بود می توان بيست و پنج سال خانه نشين شد و از حق مسلم خود چشم پوشی کرد. وضعيت امروز کشور ايران به هيچ وجه قابل مقايسه با صدر اسلام نيست. طرفين موضوع را نيز نمی توان با چهره های آن روزگار شبيه سازی کرد. اما می توان ايثار کرد و اين فرصت را به وجود آورد تا در فضايی کم خطرتر و مناسب تر روابط درون نظام به تعادلی منطقی و رضايت بخش برسد.