اولین بار که رفتم هتل موقعی بود که رفتم جبهه. تا قبلش هتل نرفته بودم. اصلا نمی‌دونستم هتل چطوریه! هتل چه شکلیه! کازرون یک هتل داشت به نام هتل کاخ روبه روی تنها سینمای شهر که همیشه از جلوش رد می‌شدم ولی داخلش نرفته بودم. گاهی از تو پیاده‌رو به بهانه‌ای سرعتم رو کم می‌کردم و گردن می‌کشیدم تا توی هتل رو ببینم که چه شکلیه. ولی هیچ‌وقت نتونستم درست و حسابی ببینم. بعدا متوجه شدم اون هتل هم مسافرخونه بوده تا هتل‌. بعد هم که کلا خرابش کردن.
تیپ المهدی(عج) که تشکیل شده بود باید جایی مستقر می‌شد تا بتونه نیروهاش رو سازماندهی کنه، توی پایگاه پنجم شکاری در نزدیکی‌های شهر امیدیه هتلی بود که فکر کنم خارجی‌ها ساخته بودند. از بالا که نگاه می‌کردی به شکل H انگلیسی بود و اسمش شده بود هتل اچ. هتل اچ رو داده بودند به تیپ المهدی(عج). بخش ستادی تیپ اینجا مستقر بود. نیروها در اینجا سازماندهی می‌شدند و به منطقه اعزام می‌شدند. و باز برای استراحت به اینجا برمی‌گشتند. البته اسمش هتل بود ولی امکاناتی نداشت. نه کولر داشت، نه آب خوردن داشت، نه حمام داشت، نه تخت‌خواب داشت، نه رستوران داشت، نه اتاق درست و حسابی داشت. خلاصه اون چیزهایی که توی هتل‌ها می‌بینیم هیچ‌کدام رو نداشت ولی اسمش هتل بود. ما هم که هتل ندیده بودیم فکر می‌کردیم هتل که میگن همینه! گاهی زنگ می‌زدیم خونه که با بابا و ننه صحبت کنیم و از نگرانی درشون بیاریم ننه می‌گفت الان کجایی؟ جاتون خوبه تو سنگرید؟ تو چادرید؟ کجایید؟ می‌گفتم ننه ما تو هتلیم. تو هتل؟ بله تو هتلیم. می‌گفت مگه نرفتی جبهه؟ می‌گفتم بله جبهه‌ایم ولی توی هتلیم. باور نمی‌کرد فکر می‌کرد دارم سر به سرش می‌ذارم.
ما که قبلش هتل ندیده بودیم اولین بار بود هتل می‌دیدیم. فکر می‌کردیم همه هتل‌ها همین جوری هستند. جنگ که تموم شد تو مسافرت به شهرها و کشورهای دیگه می‌رفتیم هتل و امکانات هتل‌ها رو می‌دیدیم فهمیدیم که هتل یعنی چه! تو این سال‌ها همه‌جور هتل رو تجربه کردم. هتل‌های شیک، مدرن و چند ستاره‌. هتل‌های با امکانات زیاد و تخت‌خواب‌های استاندارد و اتاق‌های با کلاس و حمام و استخر و جکوزی و رستوران‌های چشم‌نواز. همه‌جور هتل رو تجربه کردم. اما هیچ‌کدام هتل‌ اچ نشدند! هیچ‌کدام از هتل‌ها برای من خاطره نساختند. هیچ‌کدام از هتل‌ها حس خوب به من ندادند. هیچ‌کدام از هتل‌ها روح من رو تسخیر نکردند. تنها هتلی که ازش خاطره دارم هتل اچه. می‌شه کلی خاطره از این هتل نوشت. هنوز لذت یک شب ماندن در هتل اچ را در هیچ‌کدام از هتل‌ها تجربه نکرده‌ام. هتل اچ قدمگاه شهیدان، جانبازان و دلاورانی است که در آن نفس کشیدند، خطرها کردند و حماسه­ها آفریدند. چه نماز شب­هایی که در این هتل برپا شد، چه زیارت عاشوراهایی که زمزمه شد و عطر آن هنوز در آن فضا پراکنده است. چه واقعه­هایی که ستاره­های واقعی در آن­ها از یکدیگر سبقت گرفتند و چه وداع ­های عاشقانه­ای که خاطره ­ساز شدند. هتل اچ هتل ستاره­ هاست. اولین و آخرین هتلی که دوست دارم.